دوستی گله مند بود از چشمان بسته فرشته عدالت و ترازویش که هیچ وقت تراز نیست...

دوست عزیزم! اشکال کار همین جاست که جنس این فرشته زمینی گچی است که با تلنگری می شکند. چشمانش بسته است تا صف داد خواهان را نبیند. خسته می شود از زنان ستم دیده از همسر که پوشه به دست دنبال قاضی می دوند، گوشش پرشده از پیشنهاد نامردانی که برای رسیدگی به پرونده هزار خواسته دارند. دلش نمی خواهد پیرمرد را ببیند که یازده سال دنبال حق پایمال شده اش است. حوصله ندارد برای کودک توضیح دهد پدرش قاچاقچی بوده و ناگزیر به اعدام... بهترین کار چشم پوشی است تا وجود کم ظرفیتش ترک برندارد!  

 آن شب آسمان بی قرار بود و امشب نیز... آن شب زمین امانت دار سرچشمه عصمت شد و اکنون سالهاست که امانتدار بانویی بی نشان است. مدینه تاب آورد. عمود خیمه آسمان نشکست و زمین غرش نکرد، چه آفرینش را بر پای نگاه داشت؟این تحمل از کجا آمد؟ در  آن خانه رازی به وسعت تاریخ نهفته بود. در آن خانه پهلوی مظلومیت شکست تا صدایش به امروز برسد.

 ویترین مغازه ها برای بعضی حکم سرگرمی دارد. به اعتقاد آنها آواز پرنده ها  و درخت های پارک اینقدر تکراری هستند که آدم را دچار رکود و رخوت می کنند. اما این ویترین ها هستند که در حال تحول و پیشرفتند. آنها به شدت با حرف شمقدری موافقند که سینمای ایران سالهاست که از بین رفته است، از اینرو وقتشان را برای دید فیلم تلف نمی کنند. دیدن فیلم های خصوصی مردم برایشان کفایت می کند که از این داستان تکراری هم دارند سیر می شوند! هیچ وقت حوصله قصه های بی سر و ته ایرانی، تحمل کلوزآپ های بازیگران بدقیافه و کارگردانی های صفر را ندارند. به نظر آنها اگر موضوع جذاب باشد، کیفیت هندی کم برایشان می شود آیینه! کارگردانی آماتور را عشق است...

این گروه به غیر از موارد اخیر ترجیح می دهند مدل های یخچال ساید بای ساید، ساندویچ میکر، فودپراسسور و... را سبک سنگین کنند از همانها که یکی شان دارد و آن یکی در اندیشه داشتنش است! به اعتقاد آنها هیچ چیز دیگر ارزش آن را ندارد که برای حس بینایی و شنوایی ایجاد آلودگی صوتی و تصویری کند. به نظر آنها آن چیزی ارزش دارد که در رنگ ها و مدل های مختلف قادرباشد چشم حسودان و رقبا را ناکار سازد. حتی اگر چاره داشتند سایدبای ساید صنعتی هزارفوت و تلویزیون های ال ای دی( تلویزیون های بزرگ شهری) را در خانه جای می دادند با هدف فوق الذکر! ... خداوند اوقات فراغت همه ما را پربار سازد!

گل های منچستر زیبا بود، ساعت 9 شب، چهارراه فرمانیه نه تیمی بود نه توپی، اما پشت چراغ قرمزی ها برای دریافت گل منچستر مجبور بودند هورا بکشند و چهارهزار تومان پیاده شوند. نه سرالکس آنجا بود که برای تمدید قرارداد کریس رونالدو دلش شور بزند و نه خود کریس که حرکات محیرالعقول انجام دهد، همه این هنرمندی ها حاصل عملیات آکروباتیک سه چهار تا پسربچه بود که با یک بغل گل، چهارراه فرمانیه را زمین فوتبال کرده بودند و با انداختن 43 شاخه گل که اسمش منچستر بود به داخل ماشین ها همه را مجبور می کردند در این بازی شریک بشوند.

انصافا کت برایان رابسون، بکام، جورج بست و اریک کانتونا را برای گلزنی از پشت بسته بودند، هرچند که هیچ کدام پیراهن شماره هفت به تن نداشتند. اما رنگ لباسشان قرمز مایل به غیرت و همت بود... آنها به اولدترافوردی های تهران گل می زنند و همیشه برنده این بازی هستند. آنها حتی طعم این برد را به ساکنان منطقه هم می چشانند.

تصور این که آقای خانه با یک دسته گل بزرگ وارد منزل شود با این فرض که قبلا از این عادت ها نداشته، می توان مطمئن بود که خانم خانه چقدر از شور و سرمستی لبریز می شود. این که گل از کجا و چگونه خریداری شده آن چیزی نیست که خانم در آن لحظات به آن بیندیشد. او فقط خوشبختی را می بیند حتی اگر گلزنان فرمانیه به زور وارد دروازه کرده باشند!    

پیش از این در نقشه تهران، منطقه زندگی خود را بررسی کرده و مطمئن بودیم که هستیم! خیابان ها آسفالت، آب لوله کشی، برق، گاز، تلفن... همه نشان از این بود که وجود ما در شهر به رسمیت شناخته شده است. اما تحولات اخیر در منطقه نشان می دهد اداره راهنمایی و رانندگی ما را به تازگی کشف کرده و با وسواس زیادی به نصب انواع و اقسام تابلوهای هشداردهنده مشغول است. گویی به تازگی کشف مجدد شده ایم و این علایم برای آشنایی ما (جمیعا اهالی پاسداران، دولت، اختیاریه اعم از جنوبی و شمالی!) با قواعد شهرنشینی و حفظ حقوق شهروندان در نظر گرفته شده است. این مصلحت اندیشی که همه اهالی را سردرگم کرده ، رفت و آمد از کوچه های فرعی را نیز با مشکل مواجه ساخته است. بسیاری از خیابانها تابلوی ورود ممنوع  نصب شده و راننده ها با نیش ترمزهای متعدد به دنبال صراط مستقیم می گردند. چند روز پیش به چهار تابلوی متوالی ورود ممنوع  برخورد کردم و با وجودیکه خیابان ها را خوب می شناسم برای پیدا کردن راه گریز مستاصل شدم. خلاصه سرگرمی اهالی فراهم آمده است تا آزمون و خطای اداره راهنمایی و رانندگی به نتیجه برسد.بسیاری از خیابان هایی که از زمان جد پدری و ایضا مادری از شمال به جنوب یک طرفه بود حالا از جنوب به شمال یک طرفه شده تا این گونه احساس کسالت و  یکنواختی نکنیم. هر چه هم کار کارشناسی پشت این قضیه باشد، ملاک باید سبک شدن ترافیک در منطقه باشد که درعمل نتیجه مثبتی حاصل نشده است.

بازار تخلف هم در منطقه داغ داغ است (قابل توجه افسران وظیفه شناس مچ بگیر، بعضی از ناآگاهی بعضی از ناچاری و بعضی از روی عادت، در مسیرهای سابق که اکنون ورود ممنوع هستند، به راحتی تردد می کنند و حوصله بازی مارپیچ را ندارند.

از امام علی(ع)- غررالحکم2869- به نقل از همشهری جوان:

* برترین خوشبختی، ایستادگی در راه درست است.

ازیک بانوی مومن: اگر می خواهی بدانی چقدر از خانه قلب خود را به خدا اختصاص داده ای، باید بسنجی که در نمازهایت چقدر متمرکز و حواس جمع نماز می خو انی. اگر افکار پریشان و پراکنده یی داری به همان میزان، خانه قلبت در اجاره دنیاست...

نمرات مصاحبه که به زودی برای آموزش نیز ارسال می کنم.

اسماعیل بیگی16، جلیلی13،جمشیدی فر 5/18، ریحانه حیدری19، سجودی19، غلامی13، کریمی18، نباتی18، رضازاده 5/18، پرویزی12، رضایی19، صفری پور 15، قدیمی17، محبعلی20، مسعودی13، الوفی 19، ...

افراد زیر برای دریافت نمرات تا روز شنبه، کارهای کلاسی خود را به آموزش تحویل دهند.

جلالی،حاج محمدی، حیدری، فراهانی، رسولی، مقدم، نجفی، هاشمی، اسماعیلی.

از اضطراب تا اضطراب

تست یعنی اضطراب، وزارت علوم همه کاره باشد یا آموزش و پرورش چه فرقی می کند. حذف کنکور و انتقال اختیارات گزینشگری، فقط سن بروز اضطراب را کاهش داده و مدت آن را  در طول چهار سال دبیرستان امتداد می دهد. این طرح بعد از چهل سال برگزاری کنکور، عرصه آزمون برای دولتمردانی است که با وجود مهیا نبودن امکانات  و زمینه های مناسب آموزشی، سعی دارند طعم ناکامی یا احتمالا موفقیت را عملا بچشند و با درنظر گرفتن خطاهای حتمی، هزینه های تحمیلی و بار مدیریتی آن را نیز بر دوش گرفته اند . با تصویب لایحه حذف کنکور، مخالفت های اوج گرفته به ناگاه فروکش کرد.اما و اگرها به پایان رسید چون پرونده برای اجرایی شدن در سال 1390 در دستان وزیر آموزش وپرورش قرار گرفت تا او نیز برای فراهم کردن امکانات نداشته فکری کند. بازی های المپیک و جام جهانی نیست که از چند سال قبل کلنگ صدها طرح در چین و آلمان به زمین بخورد. در ایران همه چیز به فوریت ردیف می شود مثل ساخت بنای پرعظمت و استانداردی که برای اجلاس سران چند ماهه قد برافراشت. وزیر با آسودگی لایحه را تحویل گرفت تا دقیقه نود، بهترین تصمیمات را بگیرد و عملی کند. اصولا در فشار زمانی هم می توان تصمیم بهتری گرفت و هم بهانه مناسبی برای استیضاح فراهم کرد.

چهار سال فرصت زیادی است که می توان کارهای بزرگتری هم انجام داد! مکان پایتخت را تغییرداد. فرودگاه جدیدی با فاصله چهار ساعته با تهران ساخت، آزادراه شمال را به ترکستان رساند و... که در فرصت مناسبی می توان به آنها پرداخت.

 به عقیده موافقان حذف کنکور، این لایحه از آن جهت که ورود به مقاطع بالای تحصیلی را منوط به سوابق تحصیلی داوطلب نموده است، انگیزه و شوق علمی مضاعفی را برای انباشت امتیاز و مهارت در دانش آموزان ایجاد خواهد کرد. اما همین روش های کسب امتیاز، رقابتی ایجاد می کند که با توجه به پایین بودن میانگین سنی داوطلبان با فشار روحی و جسمی بیشتری همراه  است. آیا موسسات آموزشی منفعت طلب، میدان جدیدی را برای روش های نوین کسب امتیاز، تعریف نخواهند کرد. مگر پای این آموزشگاه ها به مقطع کارشناسی ارشد و حالا دکتری باز نشده است؟ دبیرستان و بازارگرمی برای خانواده ها که دیگر سهل است.

با اجرای این طرح همچنین، بیست گراها پیش می افتند و اعمال سلیقه ارزیاب ها، موجی از نگرانی و ناامنی برای دستکاری سرنوشت بچه ها ایجاد می کند. دانش آموزان بیش از تقویت بنیه علمی خود به فراگیری فنون تست زنی روی خواهند آورد تا از رقبا عقب نمانند.   

صندلی های محدود دانشگاه همچنان رقابت را نفس گیر نگه خواهد داشت، مگر این که ظرفیت آموزشی چنان افزایش یابد که هم با تعداد داوطلبان برابری کند و هم با نوع تقاضای آنها که معمولا برای برخی رشته ها، تقاضا متناسب ظرفیت آن رشته نیست. نامتناسب بودن خروجی دانشگاه ها در سال 1394 با بازار کار هم بماند که با لطف الهی، در یک اقدام ضربتی برای آن هم راهکارهای عملی اندیشیده و اجرا خواهد شد.

این تصور که اقتصاد ایران به سمت اقتصاد دانش بنیان حرکت می کند و روحیه مدرک گرایی جای خود را با گرایش مبتنی بردرک جایگاه رفیع دانش و مهارت عوض کرده است، نگاه خوش بینانه ای است که در فرهنگ ما، البته غریبه و ناملموس نیست ولی مقتضیات اجتماعی، انگیزه این گرایش را گاه بر پایه امتیاز جویی بنا می کند.

بعد از تاکیدهای قانون برنامه سوم توسعه مبنی بر« افزایش دسترسی مردم به آموزش عالی» و متعاقب آن افزایش جمعیت دانشجویی از یک میلیون و 200 هزار نفر در سال 1376 به دو میلیون و 400 هزارنفر در سال 86، اکنون، طرح حذف کنکور، قدم دیگر برای تحقق اهداف برنامه چهارم توسعه اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی است که موافقان طرح، پیشاپیش از نواقص و معایب آن خبر داده اند. آیا این طرح نیز مانند تغیر ساعت رسمی یا نظام جدید آموزشی سوار بر موج خواهد شد؟ گزیری جز انتظار نمانده است.       

در شهری خیلی خیلی دور، دخترکی زندگی می کرد که سالها منتظر شاهزاده رویاهایش بود تا سوار بر اسب، او را به کاخ آرزوهایش ببرد. پدر این دختر زیبارو و تحصیلکرده، سالها پیش در نبرد با دشمنان سرزمینش مرده بود. ساعت های زیادی از روز، دخترک جلوی آیینه می نشست و فکر می کردخداوند به خاطرحسن بی مثالش، جفتی آسمانی خواهد فرستاد و همچنان منتظر بود تا ...آن روز که پسری زمینی نه سوار بر اسب بالدارکه با دلی آسمانی دستانش را فشرد. دخترک مغرور او را پذیرفت اما در دلش برای او جایی باز نکرد. پسر نیز پدر خود را در همان نبرد طاقت فرسا از دست داده بود. وجه اشتراک پسر و دخترتنها همین بود. غروب که می شد دخترک دور از چشم همه، جاده را برانداز می کرد تا شاید صدای تاخت و تاز اسب خوشبختی را بشنود که برسد و این مستاجر موقت خانه دل را جواب کند. پسرک اما با تمام وجود، عشق را نزد او به ودیعه گذاشته بود. صاحبخانه نمی فهمید، وقتی فهمید که خیلی دیر شده بود. دختر هیچوقت هدیه خدا را در کنار خود ندید به او پشت کرد و یک روز از همان غروب های انتظار، اسب را دیده بود و با او رفته بود. پسرک تنها مانده بود و عشق پاک و خدایش در همان نزدیکی.

چندماه بعد دخترک بازگشته بود و برای پسر تعریف کرد که چطور از ترک اسب به زمین خورده و  وجودش شکسته است. او از دنیای شاهزاده خودچنان با حرارت حرف می زد که هنوز خود را نیازمند درگاهش می دید اما رانده شده بود از همه جا ، ازهمه کس. و این چنین در قصر زیاده خواهی هایش تنها ماند تا همیشه. پسرک دانست در آن شهر خیلی خیلی دورباید دنبال دل یکرنگی باشد که خدا را برای همه الطاف بی مثالش سپاس گوید.      

آن شب که تازیانه انتقام بر پیکرت فرود آمد، غم به وسعت عالم خیمه زد. کینه بندگان بت بود که تازیانه شد.

قبر بی چراغ زهرا کعبه بی نشان دلها شد و ...

علی تنها ماند با کودکانش

آیه خداوندی،

پرستوی بال شکسته مدینه

مبدا مظلومیت شد و فرزندش نیز...

انگار نمی شود از کنار این لید مناسب گذشت! این جمله وزیر کشور که ازدواج موقت باید با جسارت ترویج شود... روز شنبه، تیتر اول چند تا روزنامه شد. فعالان مسائل زنان، فقها وحقوقدانان، پرونده به خاک سپرده ای را نبش قبر می کنند که معلوم نیست به نفع چه کسی تمام شود. نعمت احمدی، حقوقدان، این راه حل را قانونی برای بی بندوباری مردان متمکن می داند. برخی از مردان از این که این تنور دمیده شده بسیار خرسند هستند. مردانی که نه مجرد هستند و نه مشکلات ازدواج دارند. لبخند ملیح این دسته از افراد از آن جهت است که ورود به میدان جهاد را واجب عینی دانسته تا تکلیف شرعی خود را نیز ادا کرده باشند! همان مردانی که همسران و خیلی های دیگر، ریختن خونشان را حلال می دانند!... توجه شما را به ادامه مطلب در رسانه ها تا ماه ها بعد جلب می کنم. این از آن سوژه هایی است که جمیعا از آن حظی می برند حتی اگر دست آخر بایگانی شود تا ده سال دیگر!

/دو و نیم بامداد

اگر گیرنده را غیرفعال نکنی مجبوری ثانیه به ثانیه سوژه تلنبار کنی. یکی از دوستان که برای نامزدی دعوت بود برای همکاران توضیح می داد که این عروس خانم به چه نحو با آقا داماد آشنا شده اند. من به فاصله دوری نشسته بودم و جسته گریخته مطالب را می شنیدم. راستش اول نفهمیدم داستان او واقعیت دارد چون بیشتر شبیه فیلم سینمایی بود. می گفت یک روز وقتی آقا داماد و عروس خانم از آزمایشگاه به خانه برگشته بودند خواهر کوچک عروس خانم که تا آن زمان به دلیل امتحانات دانشگاه، رصد نشده بود! مورد پسند آقا داماد قرار می گیرند و مثل میوه مرغوب تر انتخاب می شود. چند روز بعد هم با یک هزینه مختصر چند میلیونی یک عقد فوتی و فوری صورت می گیرد.شنبه شب هم قرار بوده در منزل آقا داماد مراسم مفصل نامزدی برگزار شود.گاهی اتفاقات زیر آسمان این شهر چنان بعید و دور از انسانیت است که به قصه ها می ماند. کاش همه مهمان ها برای تنبیه دل هوسباز داماد در شادی شان شرکت نمی کردند. اما ظاهرا همه دنبال سر و سامان دادن دو تا جوان هستند حالا به هر قیمتی، چه فرقی می کند؟!

خانم جمشیدی فر، لید شما برای مصاحبه، ذکر مصائبی است که برای یافتن مصاحبه شونده با آن روبرو شده اید. انتخاب این بهانه گاهی اوقات معنادار و هدفمنداست ولی لید شما به گونه ای نوشته شده است که هیچ کمکی به پیشبرد اهداف مصاحبه نمی کند و برای مخاطب، غیرضروری و غیر جذاب است. ضمن این که در تنظیم لازم نیست نام مصاحبه شونده را هر بار در سوال تکرار کنید. حتما دقت کرده اید مصاحبه شما به صورت سوال و جواب مستقیم تنظیم شده است که نیاز دارید بنا به ضرورت کاری، تنظیم به شیوه غیرمستقیم را بیشتر تمرین کنید. اطلاعاتی را که انتهای مصاحبه آورده اید بسیار می توانست در طراحی سوالات موثرباشد.از کنار آنها راحت گذشته اید...مثل طرح «شهرشناسی در خدمت تبلیغات» که توسط این شرکت تبلیغاتی در حال اجراست. ضمنا با توجه به این که شرکت تبلیغاتی مورد نظر، تخصص در تبلیغات محیطی دارد، بهتر بود مصاحبه را به این سمت می کشاندید. شما با پیش فرضی نزد آقای بنی جمالی رفته اید که چندان صاحب نظر نبوده( نه این که بی ارتباط باشد مثل این که شما ازیک کارشناس در حوزه رسانه های مکتوب درباره کارکردهای رادیو و تلویزیون و یا مسائل تخصصی رسانه های دیداری شنیداری سوالی بپرسید. مطمئنا بی ربط به شما جواب نمی دهد چون کارشناس رسانه است اما در مورد قانون مطبوعات و مشکلات حرفه ای روزنامه نگاران و... بهتر می تواند به عمق مسئله برود و مخاطب را درگیر کند )، به هر حال محورهای بهتری را برای پرسش می توانستید انتخاب کنید که منطبق تر به تخصص وی باشد. در آنصورت نتیجه کلی مصاحبه تان هم غنی تر می شد.   

خانم کریمی، سوژه تان با عنوان دلیل ماندگاری و تاثیرگذاری برخی تبلیغات مناسب است ولی حیف است که این سوژه را با یک سوال، ناقص رها کرده اید. خیلی بهتر می توانستید با طرح سوالات ریزتر، سوژه را از جوانب بیشتری بررسی می کردید. در مورد طراحی پیام ها، عناصر تشکیل دهنده یک پیام ماندگار، اولویت های طراح پیام... ضمن این که پاسخ های این کارشناس تبلیغات را نیزمی توانستید پاراگراف بندی کنید. اگر یک بار دیگر مصاحبه را بخوانید سوالات بیشتری از دل همان جواب ها می توانید استخراج کنید که برای مخاطب، مبهم مانده است. بهتر است همیشه در مورد تجربه علمی و عملی کارشناس مورد نظرخود نیز اشاره بیشتری داشته باشید.   

- از پیگیری شما برای حقوق شهروندی بسیار ممنونم.

- سوال و جواب شما با معاون درآمد ونوسازی شهرداری بسیار مبهم و کلی است. به خصوص سوالات شما واضح نیست. کجا لازم می شود، کجا باید رفت، چقدر طول می کشد...

خانم اسماعیل بیگی، در صورتی که کارشناس IT شما اطلاعات حقوقی هم داشته بهتر بود محوریت مصاحبه را smsهای تبلیغاتی قرار می دادید و با مثال سازمان بهزیستی آغاز می کردید. اصطلاح «برخی شهروندان» کلی است باید نشانه ای از هر مصاحبه شونده ذکر کنید. سن، موقعیت، حرفه، تحصیلات و ... ضمنا مطالبتان پیوسته و بدون تفکیک آورده شده است.

آقای قدیمی، گزارش شما کاملا یک تحقیق کلاسی است که برای تبدیل آن به نسخه ژورنالیستی باید به طور کلی قالب را تغییر دهید. معمولا نتایج تحقیقات در خدمت روزنامه نگاری قرار می گیرد و زبان و نثر آن به کلی متفاوت است. حتی برای یک کاردانشگاهی باید ادبیات قویتری به کار بگیرید. افعال و عبارات شما در یک پاراگراف زیاد تکرار می شود. برخی از توضیحات شما عامیانه و غیرضروری است و حتما باید حذف شود. معمولا غیر از کنجکاوی و علاقه شخصی، دلایل محکمتر و کلان تری، انگیزه نگارش تحقیق یا گزارش در جامعه می شود.

«نقشه راه» اسم خاصی است که داخل گیومه باید آورده شود وعنوان طرح باید برای آن ذکر شود.     

....

خانم حیدری، سوژه شما بسیار بدیع است و سوالات پیگیرانه و مرتبط تنظیم شده است. نثر مناسب انتخاب کرده اید. فقط جواب ها طولانی و بدون ویراستاری است. تبرئه هم اینطوری نوشته می شود.

خانم رسولی، گزارش شما از نمایشگاه فقط سوال و جواب پراکنده ای است که به طور مستقیم تنظیم شده است. این شیوه معمول بوده و ایرادی ندارد ولی برای مصاحبه هدفمند که حاوی پیام باشد بهتر بود یکی از محورهای سوالات 12 گانه خود را دنبال می کردید. به طور مثال زوم کردن روی تاثیر نمایشگاه بر گرایش مخاطبان به کتاب....  اینگونه جمع بندی یک محورسهل تر و برای مخاطب مفیدتر هم خواهد بود.      

  مادر، پرحرارت از دخترک معصوم خود حرف می زند، مثل همه مادرها وحتی بیشتر، خدمتگزاری او را کرده است. مادر وقتی در مقابل دانشجویانش می ایستد از عشق و دلدادگی، فداکاری و امید، زیاد می گوید. او  استاد ادبیات چند دانشگاه معتبر تهران است که تمام آموزه هایش را سال هاست که در خانه عملی می کند. مادر،عاشق مریم است که در دنیای آدم ها، زندگی متفاوتی دارد.  دختر، عقب مانده ذهنی است اما با همت مادر، بسیار توانمند شده و تعلیماتش فراتر از حد تصور است. مادر از او می خواهد با کلمه مریم جمله بسازد. به مادر می گوید سخت است. اما این بهانه است. زیرلب می گوید با کلمه مادرمی خواهم جمله بسازم. مادر جا می خورد. مریم دوربین را نمی شناسد، بلد هم نیست نقش بازی کند، اما قدرشناسی را می فهمد و خالصانه جمله اش را به زبان می آورد: «... من مادرم را دوست دارم...»

   امروز آخرین جلسه کلاس مصاحبه است. به گمانم ساعت الان نزدیک یک بامداد باشد. نمی دانم همه معلم ها دلشان برای شاگردانشان تنگ می شود؟ من نزدیک ده سال است که دلم تنگ شاگردانم می شود. آنها همه دوستان من هستند. تصویر بعضی هایشان از ذهنم بیرون نمی رود. سفر که می روم یا مهمانی٬ بعضی را دیده ام. دنیای کوچکی است. معدودی هم هنوز به من سر می زنند. دغدغه هایم زیاد است و سرم شلوغ...  ولی گوشه ای از حافظه ام را با افتخار به خاطرات کلاس هایم اختصاص می دهم و پشیمان نمی شوم که فایلی از آن را با این اطلاعات اشغال کرده ام.

حیاط خانه پدری٬پر از خاطره است. امروز وقتی با حریر وارد حیاط شدم ٬ باد شدیدی وزیدن گرفته بود. ما تصمیم گرفته بودیم زیر بارانی از توت که از درخت قدیمی و بزرگ به زمین می ریخت بنشینیم و نوچ شویم. حریر با هیجان دور حوض می چرخید و من بعد از این همه سال برای اولین بار خم شدم و چند تا توت از زمین برداشتم. شیرین بود مثل همه خاطرات. آن موقع که ساکن این خانه بودم توت نمی خوردم همین بود که شیرینی خاطرات را مثل امروز مزه مزه نمی کردم... 

 منبع  ME Printer

 تابلوهاي ‌بزرگ ‌تلويزيوني ‌در ‌ميدان ‌هفتم ‌تير ‌و ‌ميدان ‌ونك ‌پديده‌اي ‌است ‌كه ‌دريچه‌اي ‌جديد ‌در ‌برابر ‌بازار ‌تبليغات ‌گشوده ‌است. ‌

بحث ‌در ‌مورد ‌كيفيت، ‌اثربخشي ‌اين ‌تابلوها ‌و ‌نيز ‌جنبه‌هاي ‌فني ‌و ‌اجرايي ‌و ‌مديريتي ‌آن‌ها، ‌براي ‌دست‌اندركاران ‌تبليغات ‌مي‌‌تواند ‌مسأله‌اي ‌جدي ‌باشد. ‌اما ‌از ‌نقطه‌نظر ‌چاپكاران ‌و ‌به‌ويژه ‌چاپ‌هاي ‌لارج‌فرمت ‌فضاي ‌باز، ‌تابلوهاي ‌تبليغاتي ‌شبكه‌اي ‌ديجيتال ‌يك ‌رقيب  ‌مطرح ‌مي‌‌شوند.

در ‌اين ‌تابلوهاي ‌جديد ‌صحبت ‌از ‌مركب ‌نيست، ‌تصوير ‌و ‌عكس ‌نيز ‌جاي ‌خود ‌را ‌به ‌فيلم ‌و ‌انيميشن ‌مي‌‌دهد. ‌تابلوهاي ‌جديد ‌به ‌جاي ‌اين‌كه ‌يك ‌بار ‌چاپ ‌و ‌نصب ‌شوند، ‌از ‌يك ‌مركز ‌شبكه‌اي ‌و ‌حتي ‌مرتبط ‌با ‌اينترنت ‌قابل ‌هدايت ‌هستند. ‌راستي ‌چاپكاران ‌و ‌مردان ‌عرصه ‌مركب، ‌چه ‌قابليت ‌و ‌مزيتي ‌براي ‌رقابت ‌با ‌اين ‌پديده ‌دارند؟

مطلبي ‌كه ‌در ‌پي ‌مي‌‌آيد، ‌درصدد ‌پاسخ ‌به ‌اين ‌پرسش ‌نيست ‌و ‌تنها ‌به ‌معرفي ‌پديده ‌جديد ‌تابلوهاي ‌تبليغاتي ‌شبكه‌اي ‌ديجيتال، ‌اين ‌حريف ‌تازه‌نفس ‌چاپ‌هاي‌  ‌تبليغاتي ‌مي‌‌پردازد.

اصلي‌ترين نقطه قوت تابلوهاي ديجيتالي كه در تبليغات مورد استفاده قرار مي‌‌گيرند، در اين‌جا نهفته است كه آن‌ها مي‌‌توانند پيام‌ها را به سرعت برحسب شرايط تغيير دهند و به عبارت بهتر، پيام‌ها را با شرايط فوري، انطباق دهند.

مزاياي تابلوهاي ديجيتالي را مي‌‌توان به شرح زير فهرست كرد:

- تبليغات و پيام‌ها مي‌‌توانند به سرعت تغيير كنند و مشتريان به اين ترتيب مي‌‌توانند در معرض تبليغات جديد، مرتبط و منعطف قرار گيرند.

- تبليغات مختلف مي‌‌توانند به سرعت به روز شوند، بي‌‌آن‌كه نيازي به هزينه فيزيكي در قبال تغيير تبليغ باشد.

- كاربرد اصلي تابلوهاي تبليغاتي شبكه ديجيتال (DSNS)  در عرصه تبليغ در نقطه فروش است. در چنين نقاطي تبليغات‌كنندگان نياز به اين دارند كه كالاها و خدماتشان به طرزي پيوسته معرفي شود.

- انعطاف شبكه‌هاي تابلوهاي ديجيتال باعث مي‌‌شود تا تبليغات نسبت به مشتريان مختلف از حساسيت لازم برخوردار باشد. به عنوان مثال با اتكا به اين شبكه مي‌‌توان زمان مورد نظر مشتري را براي خريد در نظر گرفت. تابلوهاي تبليغاتي پلاسما يا LED   در مراكز كوچك و بزرگ خريد كه شلوغ هم هستند، نصب مي‌‌شود و در فضاهاي اداري فروشگاه‌ها به گونه‌اي قرار مي‌‌گيرند تا  زنان مسن در طول روز، مديران جوان هنگام ناهار و 13 تا 19 ساله‌ها هم از ساعت چهار بعدازظهر به بعد با آن‌ها مواجه شوند.

- منافع تابلوهاي تبليغاتي شبكه‌اي ديجيتال فراتر از تبليغات بوده و مي‌‌تواند به عنوان يك ابزار آموزش در محل كار هم عمل كند، به گونه‌اي كه هم كاركنان و هم مشتريان بتوانند از رويدادهاي در حال وقوع در فروشگاه خبردار شوند و هم فرضاً بدانند خريد خود را از چه مكاني دنبال كنند و يا كداميك از راه‌هاي خروج از مراكز خريد خلوت‌تر است.

آيا مؤثر است؟

در آمريكا در مسير استفاده از تابلوهاي تبليغاتي شبكه‌اي ديجيتال مشكلاتي بروز كرده است. هنوز مدل‌هاي مالي استفاده از اين شبكه‌ها در آمريكا نامشخص مانده و كسي نمي‌‌داند سرمايه‌گذاري در حوزه كاركنان و تجهيزات در اين زمينه، چه وقت به بار مي‌‌نشيند. شركت‌هايي كه در اين عرصه وارد عمل شده‌اند، دست به سرمايه‌گذاري‌هاي سنگيني زده‌اند. بهتر است ابتدا در اين زمينه تحقيق كرد و آنگاه به محل رقابت فكر كرد. به آميزه‌اي از تكنولوژي‌ها توجه كنيد، چرا كه كارشناسان پيش‌بيني مي‌‌كنند تركيبي از تابلوهاي تبليغاتي با پيام‌هاي متحرك و ثابت مي‌‌تواند جواب بدهد.

در اروپا نيز چندين پژوهش براي ارزيابي ميزان تأثير تابلوهاي ديجيتال انجام شده است. اين پژوهش‌ها عمدتاً بر اين موضوع تمركز داشته است كه چه ميزان از افزايش فروش‌ها در نتيجه استفاده از تبليغات براي محصولات و خدمات بر روي چنين تابلوهايي بوده است.

نتيجه يك تحقيق كه بر روي يك شبكه تبليغات تلويزيوني در فروشگاه ASDA  صورت گرفت (شعبه سوپرماركت وال مارت انگليس) حاكي از اين بود كه دو فروشگاه كه از اين شبكه تبليغي استفاده مي‌‌كردند، يازده درصد افزايش فروش داشتند.

آزمون‌هاي ديگري هم در اين باره به عمل آمده است. در سال 2004 نتيجه يك تحقيق در يك فروشگاه انگليس نشان داد كه محصولات خاصي حتي تا 45 درصد افزايش فروش داشته‌اند.

تحقيق ديگري هم كه در سال 2005-2004 در 182 فروشگاه COMPUSA به عمل آمد، نشان داد ميانگين فروش كالاهاي مورد تبليغ 29 درصد افزايش داشته است.

كارشناسان اين صنعت معتقدند اگرچه افزايش فروش‌ها در موقعيت‌هاي متفاوت، با يكديگر فرق داشته است، اما حداقل ميانگين بين‌

10 تا 20 درصد بوده است و اين امر در مكان‌هايي رخ داده است كه از تابلوهاي تبليغاتي شبكه‌اي ديجيتال استفاده مي‌‌كرده‌اند.

فرصت يگانه‌

در حالي كه چاپكاران مي‌‌توانند اطمينان داشته باشند كه تابلوهاي تبليغاتي ديجيتال نمي‌‌توانند جاي چاپ را بگيرند، كارشناسان معتقدند حمايت از تبليغات چاپي و نيز استفاده از تركيبي از تبليغات ثابت و متحرك مي‌‌تواند مؤثر باشد.

براي چاپكاراني كه وارد اين بازار مي‌‌شوند، هم رقابت امكان‌پذير است و هم اين‌كه مي‌‌توانند به مشتريان خود آميزه‌اي از چاپ و تبليغات ديجيتال را پيشنهاد كنند. چنين امري براي مشتريان هم مفيد است، چرا كه نه تنها تبليغات خود را از طريق يك كارگزار دنبال مي‌‌كنند، بلكه با آرامش خاطر هم در قبال نوع سرمايه‌‌گذاري خود مواجه مي‌‌شوند.

چاپكاراني كه وارد عرصه تبليغات ديجيتال مي‌‌شوند، بايد تكليف خود را بدانند. تابلوهاي تبليغاتي ديجيتال به سرمايه‌گذاري در زمينه تجهيزات، نيروي كار و آموزش نياز دارند و اين يك سرمايه‌گذاري سنگين است. هزينه‌ها فقط شامل تجهيزات نمي‌‌شود، بلكه نصب شبكه را هم شامل مي‌‌شود. به اين هزينه‌ها بايد هزينه‌هاي ديگري چون نگه‌داري شبكه و تبليغات در هر نقطه و نيز سرمايه‌گذاري در زمينه پرسنلي را كه كار نصب شبكه و مديريت شبكه تابلوهاي ديجيتال را بر عهده مي‌‌گيرند، اضافه كرد.

اگر چاپكاران به طراحان خبره دسترسي نداشته باشند، بايد به فكر تأمين آن‌ها و هزينه‌هاي چنين تأميني هم باشند. اما در عين حال پرسنل مورد نياز ديگر نيز از اين قرار هستند: طراحان محصولات، كارشناسان نصب شبكه و كارشناسان مديريت پروژه و دارايي. اما از سوي ديگر به مقوله مشتريان هم بايد توجه داشت. اين يك موضوع زمان برخواهد بود تا مشتريان به اين نكته برسند كه توجه به تابلوهاي ديجيتال يك اقدام مقتضي است، پس به اين ترتيب، چاپكاران بايد بدانند كه آن‌ها حاملان يك تكنولوژي هستند كه به انتخاب صحيح مشتري وابسته است و باز به ياد داشته باشند كه استفاده از تابلوهاي تبليغاتي ديجيتال در آمريكا هنوز يك مسأله مبهم است. به نظر مي‌‌رسد كه چاپكاران در كشف پديده تابلوهاي تبليغاتي ديجيتال با چند نقش مواجه هستند:

آن‌ها مي‌‌توانند فقط توليد محتوا كنند و اين محتوا بر روي شبكه‌اي از تابلوهاي ديجيتال قرار گيرد كه توسط كسان ديگري اداره مي‌‌شود.

نقش ديگر مي‌‌تواند اين باشد كه چاپكاران در هيأت مشاوران ظاهر شوند و به مشتريان خود مشاوره بدهند كه چگونه بايد از تابلوهاي ديجيتال يا چاپ براي تبليغات استفاده كند و يا در چه مكان‌هايي از آن‌ها بهره گيرند.

چاپكاران باز هم در چنين نقشي مي‌‌توانند به توليد محتوا براي تبليغات همت گمارند. در عين حال بايد افزود كه در چنين نقش‌هايي هم سرمايه‌گذاري در زمينه زمان و پول، بسيار بالا خواهد بود، ولي چشم‌انداز تابلوهاي ديجيتال و لارج‌فرمت مي‌‌تواند در بين شبكه‌اي از مشتريان داراي محبوبيت باشد.

تجهيزات‌

براي راه‌اندازي تابلوهاي تبليغاتي شبكه‌اي ديجيتال به چه چيزهايي نياز وجود دارد؟

پاسخ اين است: به سيستم‌هاي نمايش چند رسانه‌اي الكترونيك قابل كار با شبكه و نيز به نرم‌افزارهاي مديريت محتوا كه قابليت به روزسازي محتوا از راه دور را داشته باشند. محتواي ديجيتال در اين شبكه‌ها از يك سرور مركزي هدايت مي‌‌شود و در طول اينترنت حركت مي‌‌كند.

در حال حاضر صفحات نمايش LCD  و پلاسما براي تبليغات داخلي و صفحات نمايش LED  هم براي تبليغات بيرون از خانه، از محبوبيت برخوردارند. براي تابلوهاي تبليغات شبكه‌اي ديجيتال از نرم‌افزارهاي همساز با ساير راه‌حل‌ها استفاده مي‌‌شود و به اين ترتيب تبليغات‌دهندگان مي‌‌توانند محتواي مورد نظر خود را از طريق شبكه هدايت كنند

بخشی از یافته های یک گزارشگر از محله الهیه :«... پنت هاوس 1700 متری این برج را خانم و آقای مسنی به قیمت 24 میلیارد تومان خریداری کرده اند...این برج گران ترین برج الهیه و طبیعتا تهران و طبیعی تر، ایران است... این پنت هاوس، 400 مترمربع بزرگتر از گران ترین پنت هاوس دنیا در نیویورک است.(استانداردتراز آن هم هست؟!)...این برج دو سالن اجتماعات و 130 پارکینگ دارد و هرواحد، شش خط تلفن اختصاصی (باورکنید بعضی به خاطر همین ویژگی، میلیاردها تومان این واحدها را خریده اند تا بوق آزاد منزل را بشنوند)... چندی پیش هم  یک خبرنگار دیگربا دنبال کردن یک سرنخ به شوی لباسی راه پیداکرده بود که خانمی پالتوی 18 میلیونی آن را بدون چانه زدن(این قسمت اغراق شده!) خریده بود یا آن یکی با حوصله کفش سه میلیونی انتخابی خود را امتحان می کرد... اینجا تهران است، پایتخت جمهوری اسلامی ایران!     

« مشترک گرامی، به علت عدم رعایت شئونات اسلامی، اشتراک شما از تاریخ ... تا اطلاع ثانوی قطع می شود. » این پیام ظاهرا برای بعضی از مشترکان تلفن همراه فرستاده شده است. علیرضا احمدیان، اولین مجری اپراتور SMS در کشور نیز با اشاره به این که امکان کنترل 30 میلیون پیام کوتاه در روز وجود ندارد، امکان این موضوع را تائید کرده است. جالب است که سرانه پیام کوتاه در دنیا حدود دو تا 5/2 پیام در روز و در ایران حدود سه تا 5/3 پیام است.شرکت مخابرات ایران هم از این بازار آشفته پیام های کوتاه، سالیانه 160 میلیارد تومان درآمد دارد.

یکی از خاطرات صندوق، عکس زینب میرافضلی است که پدرش عاشقانه دوستش داشت. شاید 12 سال پیش بود که آقای میرافضلی، عکس زینب را به من داد تا تابلوی رنگ روغن از پرتره او را ترسیم کنم. زینب شاید اکنون 16 یا 17 ساله باشد. وقتی هواپیمایC130  خبرنگاران سقوط کرد، زینب نیز پدرش را از دست داد.این عکس برایم یادآور یک خبرنگار شهید است...

دو سه روز پیش برای پیدا کردن کتابی به سراغ صندوق قدیمی خانه مادرم رفتم. چیزهای با ارزشی در آن گذاشته ام که هر کدام کم از یک دفتر خاطرات ندارند. یک خودکارمانده از یک همایش دانشجویی، سیبل های کلاس تیراندازی، پاک کن دوران دبستان، کلکسیون جامدادی حاصل دغدغه های دوران راهنمایی، نوشته هایم در روزنامه های جامعه، عصرآزادگان، روزنامه زن .... وخیلی خیلی چیزهای خوب که سالی چند بار به آنها سر می زنم. تمبرو اسکناس هایی هم از دایی و خانواده زرویی نصرآباد برایم به یادگار مانده. با ابوالفضل زرویی نصرآباد(طنزپرداز) و همسرش فریبا فرشادمهر در روزنامه زن(سال77) آشنا شدم و خیلی های دیگر(ابراهیم نبوی، نیک آهنگ کوثروهمسرش نیلوفر معزی، مسعود بهنود و کلاس های عالی او، مهروا آروین، خانم ارجمند، نازنین عزیز...) دلم برای همه خاطرات گذشته تنگ می شود. حتی برای فائزه هاشمی که فضایی کاملا متفاوت را در روزنامه او و در کنار حرفه ای ترین ها تجربه کردم... حالا هم وقتی شنیدم علاوه بر یکشنبه های آخر هر ماه که جلساتی با حضور طنزپردازها  در حوزه هنری برگزار می شود، روز شنبه ساعت 4 بعداز ظهرنیز در فرهنگسرای هنرمراسم دیگری برپاست، عزم را جزم کردم که با حریرو خاله پاریاب و خاله حیاتی به آنجا برویم و گذشته را مرور کنیم.