دیشب رسانه و شهر همدل نبودند. رسانه جسورتر از آن است که با پیشه کردن سکوت، به زور، زمینه ساز امنیت شود.  رسانه بی کینه تر از آن است که موقتا ابزار تصفیه حساب شود. رسانه دلش آرام نمی گیرد که آیینه شهر نباشد. دیشب  همه دنیا عکس و خبراولشان ایران بود.صدای کوچه و خیابان لحظه ای قطع نمی شد. دیشب، خیابان های شهر یک رسانه زنده بود و متاسفانه خبرنگاران خارجی هر چه خواستند ثبت و ضبط کردند.

رسانه شهر دیشب فقط تصور می کرد که بر مبنای نظریه« مارپيچ سكوت» در حال تبریک به ایده ای پرطرفدار است و مردم نیز از این که کاندیدای حذف شده دارند منزوی نشدند و سکوت نکردند. در نطریه مارپیچ سکوت، مخاطبان وقتی در موضع اقلیت قرار می گیرند برای فرار از انزوای اجتماعی سکوت می کنند. ولی آیا شهر دیروز و دیشب ساکت بود؟