اهل غر زدن نیست، با اسراف مخالف است، همیشه در حال کنترل اوضاع  خانه است  از کنتور گرفته تا چکه کردن شیرهای آب ... رک است بدون نقطه ای پنهان. دوست داشتنی است بی هیچ بهانه ای. هنوز هم نگران امتحان و درس ماست، قبل ها غذا را طبقه پایین پشت در اتاق می آورد تا بی وقفه و متمرکز درس بخوانیم حالا دو تا کوچه پایین تر سرظهر غذا می آورد بی منت... می پرسد: امتحان چه ساعتیه؟ 

همیشه یادآوری می کند که عصرانه ما موقع برگشتن از اداره آماده باشد. هیچ وقت آمدن ما برایش تکراری نمی شود. همیشه به استقبال می آید که انگار ماه ها  ما را ندیده... گاهی مشتری مغازه را رها می کند تا در ماشین را برایمان باز کند...

و من برای جبران کردن کاری از دستم بر نمی آید. چندماه پیش که حالش خوب نبود بردمش دکتر تا روزها بعد اظهار شرمندگی می کرد. وقتی برایش هدیه می خریم دائم در پی جبران است، وقتی مقدمات سفر برایش فراهم می شود با اصرار ما را دعوت می کند. مادرم می گوید در سفر برای شما بیقراری می کند، کلافه می شوم...

پدرم هیچ وقت یادش نمی رود که پدر است، جز این که مهدی و حریر و بقیه هم به لیست فرزندانش افزوده شده اند و او با هیجانی بیشتر از قبل در پی ابراز محبت است...

دوستت داریم پدر...